Σακσούκα με αυγά & φέτα

Οι κουζίνες της Τυνησίας και της Λιβύης φέρουν επιρροές από τους Φοίνικες, τους Ρωμαίους, τους Άραβες, τους Οθωμανούς και τους Ιταλούς, με ξεχωριστά χαρακτηριστικά που διαχέονται σε όλη τη Βόρεια Αφρική.

Η αρχαία Καρθαγένη (Τυνησία) ήταν το γεωργικό κέντρο της Μεσογείου, αναπτύσσοντας προηγμένες τεχνικές καλλιέργειας και συντήρησης τροφίμων. Η ρωμαϊκή καλλιέργεια σιταριού και η παραγωγή ελαιολάδου καθόρισαν την περιφερειακή σημασία της περιοχής. Η αραβική κατάκτηση έφερε τη πάστα τσίλι χαρίσα (μια τυνήσια δημιουργία που σήμερα χρησιμοποιείται σε όλη τη Βόρεια Αφρική), μπαχαρικά και ισλαμικές γαστρονομικές παραδόσεις. Η οθωμανική κυριαρχία εισήγαγε περίπλοκα γλυκά, καφέ και μια συγκεκριμένη διοικητική κουλτούρα διαχείρισης τροφίμων. Η εγγύτητα της Τυνησίας στη Σικελία και τη Μάλτα δημιούργησε ένα μοναδικό μεσογειακό-βορειοαφρικανικό μωσαϊκό.

Πιάτα όπως το μπρικ (τηγανιτό φύλλο), το κους κούς με ψάρι και τα μαγειρευτά με βάση τη χαρίσα, έχουν γίνει δημοφιλή σε ολόκληρη την περιοχή του Μαγκρέμπ. Η ακτογραμμή της Λιβύης υποστήριξε τις παραδόσεις αλιείας, ενώ η εσωτερική βεδουίνικη περιοχή διατήρησε μια νομαδική κουλτούρα διατροφής που δίνει έμφαση σε συντηρημένα τρόφιμα και δημητριακά. Η ιταλική αποικιοκρατία (1911-1943) εισήγαγε την κατανάλωση ζυμαρικών, η οποία ενσωματώθηκε στην τοπική κουζίνα. Το λιβυκό πιάτο bazeen (ζύμη σίκαλης με σάλτσα κρέατος) και η σούπα σούρμπα αντιπροσωπεύουν παραδόσεις που μοιράζονται με την Αίγυπτο. Η χρήση κόλιανδρου, καρωτού και των μειγμάτων μπαχαρικών tabil και στις δύο χώρες επηρεάζει τη γενικότερη τοπική μαγειρική. Η τυνήσια κουζίνα έχει διαδοθεί ιδιαίτερα μέσω της εργασιακής μετανάστευσης, καθιστώντας πιάτα όπως το ojja και το μεργκέζ λουκάνικο κοινές γεύσεις σε όλο το Μαγκρέμπ. ■

Δείτε την πλήρη συνταγή για Σακσούκα με αυγά & φέτα